ค้นเจอ 366 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้แตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อกอีปุกแตก,อกอีแป้นแตก

อ. คำพูดที่เปล่งออกมาเมื่อตกใจเป็นต้น (ใช้แก่ผู้หญิง).

ปลายข้าว

น. ข้าวสารที่เมล็ดแตกหรือแหลก.

ภัคน์

น. แตก, หัก. (ส. ภคฺน).

ภินทน,ภินทน-

[พินทะนะ-] น. การแตก, การทำลาย. (ป.).

ยุแยง

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

ยุแยงตะแคงแซะ,ยุแยงตะแคงรั่ว,ยุแยงตะแคงแส่

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

ระยำยับ

ว. แหลกยับเยิน, แตกย่อยยับ.

ยุแหย่

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

งงเป็นไก่ตาแตก

(สำ) ก. งงมากจนทำอะไรไม่ถูก.

บ้านแตกสาแหรกขาด

(สำ) น. เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครอบครัวหรือในบ้านเมืองอย่างร้ายแรงถึงทำให้ต้องกระจัดกระจายพลัดพรากกัน.

ปรอด ๆ

[ปฺรอด] ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ขี้ปรอด ๆ.

ไม่เชิง

ว. ไม่เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งโดยแน่นอน เช่น จะว่าขี้เกียจก็ไม่เชิง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ