ผลการค้นหา

ขี่หิน* *ขี่หิน *ขี่หิน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 264 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขี่หิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ก่อฤกษ์

ก. ทำพิธีเริ่มก่อสร้าง เช่น วางอิฐวางหิน.

เทียง

(โบ) น. กำแพง เช่น เทียงผา ว่า กำแพงหิน.

สอปูน

ก. นำปูนสอมาเชื่อมอิฐหรือหินให้ติดกัน.

หินตับเป็ด

น. หินชนิดหนึ่ง สีดำ เนื้อแข็ง.

หินอัคนี

[-อักคะนี] น. หินที่เกิดจากการแข็งตัวของหินหนืด.

ผา

น. หินที่เขา เช่น หน้าผา เนินผา ผาลาด, ภูเขา เช่น เชิงผา, เรียกภูเขาด้านที่มีแผ่นหินตั้งชันว่า หน้าผา.

ชำนิ

ก. ขี่ เช่น ชำนิโคคำแหงแรง; พาหนะ เช่น ควรชำนิพระองค์. (สมุทรโฆษ).

กำราก,กำหราก

น. ช้างตกมัน เช่น หยาบคายฉายฉัดถีบแทง กำรากร้ายแรง แลเหลือกำลังควาญหมอ. (ดุษฎีสังเวย), กลจะขี่ช้างกำหรากเหลือลาม. (ตำราขี่ช้าง).

ชระง่อน

[ชฺระ-] (กลอน) น. ชะง่อน, หินที่เป็นปุ่มเป็นแง่ยื่นออกมาจากเขา.

ปราษาณ

[ปฺราสาน] น. หิน. (ส. ปาษาณ; ป. ปาสาณ).

ผลา

[ผฺลา] น. ง้าว; ก้อนหิน. ว. กล้า; คม.

ผลิกศิลา

น. หินผลึก. (ป. ผลิก + ส. ศิลา).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด