ผลการค้นหา

ขาดขา* *ขาดขา *ขาดขา*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 511 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขาดขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นขา

[นะขา] (กลอน) น. เล็บ.

สัตถิ

(แบบ) น. ขา. (ป.; ส. สกฺถิ).

ขัดแข้งขัดขา

ก. จงใจขัดขวางเพื่อไม่ให้ทำได้สะดวก, ขัดขา ก็ว่า.

พอก้าวขาก็ลาโรง

(สำ) ก. ชักช้าทำให้เสียการ, พอยกขาก็ลาโรง ก็ว่า.

พอยกขาก็ลาโรง

(สำ) ก. ชักช้าทำให้เสียการ, พอก้าวขาก็ลาโรง ก็ว่า.

ปุ๋ย

ว. อาการที่เชือกขาดไปโดยง่ายดาย เช่น ขาดปุ๋ย; อาการที่หลับง่ายดายอย่างสบาย เช่น หลับปุ๋ย.

อ้าขาผวาปีก,อ้าขาพวาปีก

(สำ) ก. หาเรื่องมาเป็นภาระของตนโดยไม่จำเป็น เช่น เขามีฐานะยากจนอยู่แล้วยังจะอ้าขาผวาปีกไปขอเด็กมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมอีก งานก็มากอยู่แล้ว ทำไมจะต้องอ้าขาพวาปีกไปรับงานอื่นมาอีก.

ฉิ่ง

ว. เก, เฉ, ไม่ตรง, (ใช้แก่แขนขา) เช่น ขาฉิ่ง แขนฉิ่ง.

โต๊ะเท้าช้าง

น. ภาชนะโลหะชนิดหนึ่งคล้ายโตก มีขาใหญ่หนาเทอะทะ ๓ ขา.

เพลา

[เพฺลา] น. ตัก, ช่วงขาตั้งแต่เข่าถึงโคนขา, ราชาศัพท์ว่า พระเพลา. (ข. เภฺลา).

แควก

[แคฺวก] ว. เสียงดังอย่างเสียงผ้าขาด.

ประดน

ก. เพิ่มให้, เติมให้, แถมให้, ให้ทดแทนที่ขาดอยู่.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด