ค้นเจอ 388 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขอบฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไพร

[ไพฺร] น. ป่า; ขอบ, ริม, เรียกตอกเส้นกลม ๆ ที่อยู่ใต้ขอบกระบุงกระจาดเป็นต้น ว่า ตอกไพร.

เดินเส้น

น. วิธีปักแบบหนึ่ง โดยมากใช้ตัดเส้นที่ขอบใบหรือดอก.

เดือนค้างฟ้า

น. ดวงจันทร์ที่ยังมองเห็นได้ในท้องฟ้าเวลากลางวัน.

ตะกั่วตัด

ว. สีนกพิราบหรือสีเทาอมฟ้า.

นภจร

[นบพะจอน] น. ผู้ไปในฟ้า. (ส. นภสฺจร).

วิหายสะ

[-หายะสะ] น. ฟ้า, อากาศ. (ป., ส.).

สุรบถ

น. ฟ้า, สวรรค์. (ส. สุรปถ).

แสงเงินแสงทอง

น. แสงที่ปรากฏบนขอบฟ้าทางทิศตะวันออก เมื่อเวลาจะรุ่งสว่าง เมื่อแรกเป็นสีขาว เรียกว่า แสงเงิน แล้วแปรเป็นสีแดง เรียกว่า แสงทอง.

น้ำสั่งฟ้า ปลาสั่งฝน

(สำ) สั่งเสียเป็นครั้งสุดท้าย, ทำการอันใดที่เป็นสิ่งสำคัญเพื่อไว้อาลัยก่อนจากไป, ฝนสั่งฟ้า ปลาสั่งหนอง ก็ว่า.

เสียงเท่าฟ้าหน้าเท่ากลอง

(สำ) น. เสียงอึกทึกครึกโครมแสดงว่ามีความสนุกสนานร่าเริงเต็มที่, เสียงดังมาก.

เทห์ฟากฟ้า

(ดารา) น. เทหวัตถุในท้องฟ้าหรือในอวกาศ เช่น ดาวฤกษ์ ดาวเคราะห์ อุกกาบาต, บางทีใช้ เทห์ฟ้า. (อ. celestial body, heavenly body).

ฝีคัณฑสูตร

น. ชื่อฝีชนิดหนึ่ง มักเป็นที่บริเวณขอบทวารหนัก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ