ผลการค้นหา

ค้นเจอ 289 รายการ

น. วิชาว่าด้วยความจริง. (ส. ตตฺตฺว + ศาสฺตฺร).

ก. โกหก, พูดเท็จ, จงใจกล่าวคำที่ไม่จริง.

ก. ใส่ความผู้อื่นโดยไม่มีมูลความจริง, ให้ร้ายป้ายสี ก็ว่า.

ก. รักษาทีท่า เช่น ใจจริงก็อยากไป แต่ขอไว้เชิงหน่อย.

(สำ) ก. เหน็บแนมทีเล่นทีจริง.

ว. ใหม่ยังไม่มีใครใช้, ใหม่จริง ๆ.

ก. ถ่ายแบบ เช่น จำลองจากของจริง. ว. แทน เช่น พระพุทธชินราชจำลอง, ที่ทำให้เหมือนของจริง เช่น ท้องฟ้าจำลอง.

มิตรแท้ เพื่อนแท้ เพื่อนตาย เพื่อนที่คอยช่วยเหลือเพื่อนอย่างจริงใจโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน เป็นมิตรที่หวังดี มีสิ่งดี ๆ ให้กันด้วยความจริงใจ

น. การแสดงที่ลวงตาให้เห็นเป็นจริง, โดยปริยายหมายความว่า หลอกลวงเอา เช่น โดนคนเล่นกลเอาทองเก๊มาแลกกับทองจริง.

น. ผู้ที่ทำอะไรทำจริงโดยไม่ท้อถอย, คนที่พูดจริงทำจริง.

ก. พิจารณาจนเห็นจริงแล้วปล่อยไปตามสภาพ; คิดสำเร็จ.

(ปาก) ก. เสแสร้งเพื่อให้เข้าใจว่ามีสถานะดีกว่าที่เป็นจริง.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ