ค้นเจอ 913 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขคท."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แสะ

น. ม้า. (ข.).

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

โมกข,โมกข-,โมกข์,โมกข์

[โมกขะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ป.; ส. โมกฺษ).

พร่อย

[พฺร่อย] ว. ครํ่าคร่า, แก่ครํ่า.

รุกขเทวดา

น. เทวดาที่สิงสถิตอยู่ตามต้นไม้.

สิกข์,สิข

น. ชื่อศาสนาหนึ่งในอินเดีย มีศาสดาชื่อ คุรุนานัก; ชื่อชาวอินเดียพวกหนึ่งที่นับถือศาสนาสิกข์ ส่วนมากอยู่ในแคว้นปัญจาป ประเทศอินเดีย; ซิก หรือ ซิกข์ ก็ว่า.

ขเคศวร

[[ครุฑ]], ผู้เป็นใหญ่แห่งนก

คำนาม

ฉันท-,ฉันท-,ฉันท์,ฉันท์

[ฉันทะ-] น. ชื่อคำประพันธ์ประเภทหนึ่งที่วางคำ ครุ ลหุ เป็นแบบต่าง ๆ. (ป.).

ทวาทศม,ทวาทศม-

[ทะวาทะสะมะ-] ว. ที่ ๑๒ เช่น ทวาทศมสุรทิน = วันที่ ๑๒. (ส.; ป. ทฺวาทสม).

อเสกข,อเสกข-,อเสกขะ

[อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์. (ป.).

กระกี้

น. ต้นตะเคียน. (ข.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ