ค้นหา "ก.ณ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 9,732 รายการ

[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).

ว. ฉลาด, มีฝีมือ. (ส. ปฺรวีณ; ป. ปวีณ).

น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).

[รึกสะนะ] น. การดู, การเห็น. (ส. อีกฺษณ; ป. อิกฺขณ).

น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).

[กฺริดตะยะ-] (โบ; กลอน) ก. ทำ เช่น พระบาทสญไชยก็ชำระกริตยภิษิตสรรพางค์. (ม. คำหลวง มหาราช). (ส. กฺฤตฺย).

[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).

[โชติกะ-] น. ผู้มีความรุ่งเรือง, ผู้มีความสว่างไสว. (ป.).

[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).

[-หะละกะ-] น. ชาวสิงหล. ว. เกี่ยวกับเกาะสิงหล. (ส. สึหลก; ป. สีหลก).

[อะทิกะ-, อะทิกกะ-] ว. ยิ่ง, เกิน, มาก, เพิ่ม, เลิศ, ใช้ว่า อธึก ก็มี. (ป., ส.).

[นะวะกะ-] น. ผู้ใหม่, ผู้อ่อน. (ป.). ว. ใหม่, อ่อน, เช่น พระนวกะ นวกภูมิ.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ