ค้นเจอ 16,728 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ก-ข-ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รุกข,รุกข-,รุกข์

[รุกขะ-, รุก] น. ต้นไม้. (ป.; ส. วฺฤกฺษ).

เสกข,เสกข-,เสกขะ

[-ขะ-] น. ผู้ยังต้องศึกษาอยู่, พระอริยบุคคลผู้ยังไม่บรรลุพระอรหัตผล. (ป.; ส. ไศกฺษ).

เสข,เสข-,เสขะ

[เสขะ-] น. เสกขะ.

อเสข,อเสข-,อเสขะ

[อะเสขะ-] น. อเสกขะ.

มรณันติก,มรณันติก-

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

สันทิฐิก,สันทิฐิก-

[สันทิดถิกะ-] (แบบ) ว. ควรเห็นเอง, เป็นคุณของพระธรรมอย่างหนึ่ง. (ป. สนฺทิฏฺิก; ส. สานฺทฺฤษฺฏิก).

อัชฌัตติก,อัชฌัตติก-

[อัดชัดติกะ-] ว. ภายใน, เฉพาะตัว, ส่วนตัว, เช่น อัชฌัตติกปัญญา. (ป.).

อวิญญาณก,อวิญญาณก-

[อะวินยานะกะ-, อะวินยานนะกะ-] ว. ไม่มีวิญญาณ, ไม่มีชีวิต, ไม่มีจิตใจ. (ป.).

กัลเอา

[กัน-] ว. กรรเอา, กลมกล่อม. (ข. กฺรเอา).

ตระจัก

[ตฺระ-] ว. ตระชัก, เย็น. (ข. ตรฺชาก่).

พิเราะ

ว. ไพเราะ, เพราะ, เสนาะ. (ข. พีเราะ).

สระท้อน

[สฺระ-] (กลอน) ว. สะท้อน; อ่อน. (ข.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ