ผลการค้นหา

กะสั่น* *กะสั่น *กะสั่น*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 537 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กะสั่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วินตกะ

[วินตะกะ] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๖ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส. วินตก). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

ศัล,ศัลกะ

[สัน, สันละกะ] น. เปลือกไม้. (ส. ศลฺล, ศลฺก).

สนิกะ

[สะนิกะ] (แบบ) ว. ค่อย ๆ, เบา ๆ. (ป.).

สามิกะ

น. เจ้าของ; ผัว. (ป.).

หาสก,หาสกะ

[-สก, -สะกะ] น. ผู้ให้ความสนุก, คนตลก, คนมีอารมณ์ขัน. (ป., ส.).

อันตกะ

[อันตะกะ] น. “ผู้ทำที่สุด” หมายถึง ความตาย คือ พระยม. (ป., ส.).

อามลกะ

[-มะละกะ] น. มะขามป้อม. (ป., ส.).

นาคานตกะ

[[ครุฑ]], ผู้เป็นศัตรูแห่งนาค

คำนาม

ทะท้าว

ว. อาการที่ตัวสั่นเทา ๆ.

จิตใจ

น. ใจ, อารมณ์ทางใจ, (ปาก) กะจิตกะใจ.

เอกนัย

[เอกะ-, เอกกะ-] น. นัยอันหนึ่ง, นัยอันเดียวกัน.

กเบนทร์

[กะ-] (กลอน) ดู [[กบินทร์]]

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด