ค้นเจอ 694 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กลางปี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สมพัตสร

[-พัดสอน] น. อากรสวนใหญ่เก็บจากผลของไม้ยืนต้นเป็นรายปี. (ส. สํวตฺสร ว่า ปี).

สหชาต,สหชาติ

น. ผู้เกิดวันเดือนปีเดียวกัน, ผู้เกิดร่วมปีนักษัตรในรอบเดียวกัน. (ป.); (ราชา) รก.

สัปตศก

น. เรียกปีจุลศักราชที่ลงท้ายด้วยเลข ๗ เช่น ปีฉลู สัปตศก จุลศักราช ๑๓๔๗. (ส.).

อธิกสุรทิน

[-สุระทิน] น. วันที่เพิ่มขึ้นในปีสุริยคติ คือ ในปีนั้นเพิ่มวันเข้าในเดือนกุมภาพันธ์อีก ๑ วัน เป็น ๒๙ วัน.

สัมฤทธิศก

[สำริดทิสก] น. เรียกปีจุลศักราชที่ลงท้ายด้วยเลข ๐ เช่น ปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช ๑๓๕๐, ปีสำเร็จ (ครบรอบ คือ ปีที่ ๑๐ ของรอบ ๑๐ ปีของจุลศักราช) ซึ่งตั้งต้นด้วยเอกศก โทศก เป็นลำดับไปจน นพศก แล้วสัมฤทธิศก เป็นครบรอบแล้วตั้งต้นใหม่.

ซง้า

[ซะ-] น. ปีมะเมีย. (ไทยเหนือ).

ทศวรรษ

น. รอบ ๑๐ ปี. (อ. decade).

ปีหน้าฟ้าใหม่

น. ปีหน้า, เวลาข้างหน้า.

ลวงเล้า

(ถิ่น-พายัพ) น. ปีระกา อัฐศก.

สัมพัจฉรฉินท์

น. พิธีสิ้นปี, ตรุษ. (ป.).

เสด

(ถิ่น-พายัพ, อีสาน) น. ปีจอ.

นพศก

[นบพะ-] น. เรียกปีจุลศักราชที่ลงท้ายด้วยเลข ๙ เช่น ปีเถาะ นพศก จุลศักราช ๑๓๔๙.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ