ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ใช้เข้าคู่กับคำ กระด้วม เป็น กระด้วมกระเดี้ยม.
ใช้เข้าคู่กับคำ กระต้วม เป็น กระต้วมกระเตี้ยม.
ใช้เข้าคู่กับคำ กระท้อม เป็น กระท้อมกระแท้ม.
[-ผฺลาม] ใช้เข้าคู่กับคำ กระผลี เป็น กระผลีกระผลาม.
(สำ) น. เรียกลักษณะของคนหรือสัตว์ที่ผอมมากจนมองเห็นแนวโครงกระดูกว่า ผอมจนหนังหุ้มกระดูก.
น. ส่วนสุดของกะโหลกศีรษะด้านหลัง, กำด้น.
[ปฺระ] ดู กระ ๓.
ก. กลํ้า, เกือบ, เช่น กระละหลํ่าจกกเป็น แต่กี้. (ทวาทศมาส).
น. กระดูกของศพที่เผาแล้ว.
[-โหฺล] น. ขวดปากกว้างมีฝา, โหล ก็เรียก.
[ปฺระ] (ถิ่น-ปักษ์ใต้, มลายู) น. ลูกกระ. (ดู กระ ๒).
น. ศีรษะ. (ป.; ส. ศีรฺษ).