ค้นเจอ 116 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระจี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระหมิด,-กระหมิด

ใช้เข้าคู่กับคำ กระหมุด เป็น กระหมุดกระหมิด.

กระเจิง

ว. เลยไป, หลงไป, แตกจากหมู่ไป, นิยมใช้เข้าคู่กับคำ กระเจอะ กระเจิด เป็น กระเจอะกระเจิง กระเจิดกระเจิง.

กระปุกหลุก,กระปุ๊กลุก

ว. อ้วนกลมน่าเอ็นดู.

กระปรอก,กระปรอก,กระปอก,กระปอก

น. นุ่น. (เทียบมลายู กระป๊อก ว่า ต้นนุ่น).

พจี

[พะจี] น. คำพูด, ถ้อยคำ. (ป. วจี).

กระชัง

น. บังสาดที่ปิดและเปิดได้. (เทียบ ช. กระรันชัง = กระจาด).

กระละหล่ำ

ก. กลํ้า, เกือบ, เช่น กระละหลํ่าจกกเป็น แต่กี้. (ทวาทศมาส).

คระ

[คฺระ] ใช้แทน กระ ที่เป็นพยางค์หน้า เช่น คระหน คระหาย คระโหย.

กระแหนะกระแหน

[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแนะกระแหน ก็ว่า.

กระเอิก

(กลอน) ว. เอิกเกริก เช่น พลเกรอกกระเออกอึง. (สรรพสิทธิ์).

โคกม้า

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง เช่น โคกม้าม่ายนางนวล กระสาสรวลกระสันต์. (ลอ).

แฉง

น. กระบังศัสตราวุธ เช่น คนถือหอกแฉงปลอกทอง. (สุบิน). (ข.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ