ค้นเจอ 122 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระจิก,-กระจิก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระหมิด,-กระหมิด

ใช้เข้าคู่กับคำ กระหมุด เป็น กระหมุดกระหมิด.

มุจลินท์

[มุดจะ-] น. ต้นจิก; ชื่อสระใหญ่ในป่าหิมพานต์ ซึ่งขอบสระประกอบด้วยต้นจิก. (ป.; ส. มุจิลินฺท).

กระปุกหลุก,กระปุ๊กลุก

ว. อ้วนกลมน่าเอ็นดู.

กระเจิง

ว. เลยไป, หลงไป, แตกจากหมู่ไป, นิยมใช้เข้าคู่กับคำ กระเจอะ กระเจิด เป็น กระเจอะกระเจิง กระเจิดกระเจิง.

จุดหลัง

ก. เอาเล็บจิกหรือกดตุ่มหรือผื่นที่หลังเพื่อแก้คันเป็นต้น.

ยุ่งยิ่ง

ก. ยุ่งจุก ๆ จิก ๆ เช่น ยุ่งยิ่งเรื่องปัญหาครอบครัว.

กินเครา

[-เคฺรา] น. ชื่อนกในวรรณคดี เช่น นกพริกจิกจอกกินเครา. (สมุทรโฆษ).

ฉวยฉาบ

(กลอน) ก. จิกหรือหยิบแล้วบินหรือพาไป เช่น ฉวยฉาบคาบนาคี เป็นเหยื่อ. (เห่เรือ).

กระปรอก,กระปรอก,กระปอก,กระปอก

น. นุ่น. (เทียบมลายู กระป๊อก ว่า ต้นนุ่น).

กระชัง

น. บังสาดที่ปิดและเปิดได้. (เทียบ ช. กระรันชัง = กระจาด).

กระละหล่ำ

ก. กลํ้า, เกือบ, เช่น กระละหลํ่าจกกเป็น แต่กี้. (ทวาทศมาส).

คระ

[คฺระ] ใช้แทน กระ ที่เป็นพยางค์หน้า เช่น คระหน คระหาย คระโหย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ