ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[โลกุดตะระ-] น. ภูมิที่พ้นจากโลก; ระดับจิตใจของพระอริยบุคคล.
[วิโลกะนะ] ก. แลดู, ตรวจตรา. (ป., ส.).
น. สวรรค์ของพระนารายณ์ผู้เป็นเจ้า. (ส.).
(ปาก) น. ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ.
น. ทั้งโลก, โลกทั้งสิ้น, ทั่วโลก.
น. สงครามใหญ่ที่มีประเทศมหาอำนาจเป็นคู่สงคราม.
[สังขานระ-] น. ชุมนุมแห่งสังขารทั้งปวง. (ป.).
น. หมู่สัตว์.
น. โลกทั้ง ๓ คือ มนุษยโลก เทวโลก และพรหมโลก.
น. โศลก, บทสรรเสริญยกย่อง; ชื่อเสียง, เกียรติยศ. (ป.; ส. โศฺลก).
น. สวรรค์. (ส.).
[อะปะโหฺลก, อุปะโหฺลก, อุบปะโหฺลก] ก. ยกกันขึ้นไป เช่น อุปโลกน์ให้เป็นหัวหน้า. (ป. อปโลกน).