ค้นเจอ 189 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ไล่ออก,เลิกจ้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลาโรง

ก. เลิกการแสดงมหรสพ เช่น โขน ละคร ลิเกครั้งหนึ่ง ๆ, (ปาก) เลิกกิจการหรืองานที่เคยทำมา เช่น เขาลาโรงจากการเมืองแล้ว.

พยัญชนะตัวที่ ๓ เป็นอักษรสูง ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว.

ฆาฏ

(โบ; เลิก) น. การฆ่า, การทำลาย. ก. ตี.

ธรง

[ทฺรง] (โบ; เลิก) ก. ทรง. (สามดวง).

นครบาลจังหวัด

(เลิก) น. ผู้ว่าราชการจังหวัดในเขตนครหลวง.

ปิดฉาก

(ปาก) ก. เลิก, หยุด, ยุติ, เช่น เรื่องนี้ปิดฉากแล้ว.

เปิก

ว. ปอกหรือเลิกออก เช่น เล็บเปิก หนังเปิก.

ผินหลังให้

(สำ) ก. ไม่สนใจ, ไม่แยแส, ไม่ไยดี, เลิกคบกัน.

วันต์

(แบบ) ก. คายแล้ว, ทิ้งหรือเลิกแล้ว. (ป.; ส. วานฺต).

เวิก

ก. เลิก เปิด หรือแหวกแต่บางส่วน เช่น ผ้านุ่งเวิก เวิกม่าน.

สาระวอน

ก. พูดออดอ้อน เช่น สาระวอนอยู่นั่นแล้ว ไม่รู้จักเลิก.

ออฟฟิศ

(เลิก) น. สำนักงาน, ที่ทำการ. (อ. office).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ