ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไฟ. (ส. ตโมไพรี ว่า ศัตรูของความมืด).
[-วะกะ] (แบบ) น. ไฟ. (ป., ส.).
ก. เผาทั้งเป็น เช่น ถูกย่างสดในกองไฟ.
ก. เป่าชุดให้ไฟลุก, ฮุด ก็ว่า.
[อะนน] น. ไฟ; พระอัคนี. (ส.).
[-รุด] น. ไฟร้ายกาจ, เพลิงกาฬ.
ก. เป่าชุดให้ไฟลุก, วุด ก็ว่า.
น. ด้ายหรือนุ่นเป็นต้นสำหรับเป็นเชื้อให้ไฟติดในเวลาตีหินเหล็กไฟเป็นต้น.
น. คนหรือสิ่งที่เป็นเหตุทำให้เกิดไฟไหม้; ผู้ที่จุดไฟเผาศพคนแรก.
(ปาก) ก. จุดไฟเผาศพ, นำดอกไม้จันทน์ ธูป เทียนใส่ในไฟเผาศพ.
น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเหนียวผสมกับมะพร้าวและนํ้าตาลทราย ผิงไฟล่างไฟบน.
ก. ทำให้ร่างกายอบอุ่นด้วยวิธีอังไฟ เรียกว่า ผิงไฟ, ทำให้ร่างกายอบอุ่นด้วยแดด เรียกว่า ผิงแดด; ทำให้สุกด้วยไฟล่างไฟบน เช่น ผิงขนมกลีบลำดวน. น. ชื่อขนมอย่างหนึ่ง ทำด้วยแป้ง ไข่ นํ้าตาลทราย มีรูปแบน ๆ คล้ายไข่แมงมุม อบให้สุกด้วยไฟล่างไฟบนเรียกว่า ขนมผิง.