ค้นเจอ 861 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ใบบัว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดีบัว

น. ต้นอ่อนซึ่งอยู่ในเม็ดบัว มีรสขม.

นิลปัทม์

[นินละ-] น. บัวเขียว. (ส.).

บงกช

[บงกด] น. บัว. (ป., ส. ปงฺกช).

ภิสะ

น. เหง้า, เหง้าบัว. (ป.; ส. พิส).

วาริช,วารีช

น. เกิดแต่นํ้า คือ บัว ปลา. (ป., ส.).

สาโรช

[-โรด] น. บัว. (ป., ส. สโรช).

ต่อไส้

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Allophylus cobbe (L.) Raeusch ในวงศ์ Sapindaceae ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ ใช้ทำยาได้.

เป่าใบไม้

ก. เอาใบไม้บางชนิด เช่น ใบฝรั่ง ใบมะยม มาเป่าให้เป็นเพลง.

กระช้อยนางรำ

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Codariocalyx motorius Ohashi ในวงศ์ Leguminosae ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ ใบคู่ล่างเล็กกว่าและกระดิกไหวไปมาได้, ช้อยนางรำ ช้อยช่างรำ หรือ นางรำ ก็เรียก.

ชายผ้าสีดา

น. ชื่อเฟินอิงอาศัยหลายชนิดในสกุล Platycerium วงศ์ Polypodiaceae เหง้าใหญ่สั้น ใบมี ๒ แบบ ใบที่ทาบกับต้นไม้เป็นใบไม่สร้างอับสปอร์ แผ่นใบตั้ง ไม่มีก้านใบ ติดอยู่กับต้นตลอดไป ส่วนใบสร้างอับสปอร์แผ่นใบตั้งขึ้นหรือห้อยลง ขอบหยักเว้า ใบจะร่วงไปตามอายุ.

เถาคัน

น. ชื่อไม้เถา ๒ ชนิดในวงศ์ Vitaceae ขอบใบหยัก มีมือเกาะออกตรงข้ามใบ ชนิด Cayratia trifolia (L.) Domin ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ พันธุ์ใบแดงเรียก เถาคันแดง, อีกชนิดหนึ่งคือ Cissus repens Lam. ใบเดี่ยว.

สัตตบุษย์

[สัดตะบุด] น. (๑) ชื่อบัวหลวงพันธุ์หนึ่ง. (ดู บัว). (๒) เทียนสัตตบุษย์. (ดู เทียนสัตตบุษย์).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ