ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เกฺลี่ยว-] น. โรคเปลี่ยวดำ.
น. โรคระดูขาว, มุตกิด ก็เรียก.
ว. ไม่เจ็บไข้, ปราศจากโรค. (ป.).
(ปาก) น. ยารักษาโรค.
น. หมอรักษาโรคทางยา.
[ปุมะ-] ว. เพศชาย. (ป.).
ก. ลาสึก, ลาจากเพศสมณะ.
[สะหฺมุดถาน] น. ที่เกิด, ที่ตั้ง, เหตุ, เช่น สมุฏฐานของโรค โรคนี้มีจิตเป็นสมุฏฐาน. (ป.).
น. ความป่วยไข้, โรค, ความไม่สบาย, ตรงข้ามกับ อนามัย คือ ความสบาย ความไม่มีโรค. (ป., ส.).
ว. แพร่ไปอย่างรวดเร็ว, แพร่ไปอย่างกว้างขวาง, แพร่ไปทั่ว, เช่น ข่าวลือระบาด, ลักษณะของโรคติดต่อที่แพร่ไปอย่างรวดเร็วและกว้างขวางเป็นคราว ๆ ไป, เรียกโรคที่มีลักษณะเช่นนั้นว่า โรคระบาด เช่น อหิวาตกโรคเป็นโรคระบาดชนิดหนึ่ง.
น. กุ้งก้ามกรามเพศเมียลำตัวและก้ามมีขนาดเล็กกว่าเพศผู้เสมอเมื่อมีอายุเท่ากัน.
ก. รุนแรงขึ้น เช่น โรคกำเริบ กิเลสกำเริบ.