ค้นเจอ 366 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แหวนทอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โสม

(โบ) น. ทอง, ในวรรณคดีนิยมเขียนเป็น โสรม เช่น ในทาบทองแล้วเนื้อ นอกโสรม. (กำสรวล).

ไหรณย์

[-รน] น. เงิน. ว. เป็นทอง, ทำด้วยทอง; เป็นเงิน, ทำด้วยเงิน. (ส. ไหรณฺย).

เกาบิล

[-บิน] น. ชื่อแหวนคู่กับสายธุรำในพิธีพราหมณ์.

ธำมรงค์

[ทำมะรง] (ราชา) น. แหวน. (เทียบ ข. ทํรง่).

ลองใจ

ก. พิสูจน์ว่าจะมีนํ้าใจอย่างที่คาดหมายไว้หรือไม่ เช่น เอาแหวนวางไว้ลองใจคนใช้ว่าจะซื่อสัตย์หรือไม่.

ประทากล้อง

[ปฺระทากฺล้อง] น. ทองคำเปลวอย่างหนาและเนื้อดี เหมือนทองของหลวง, ใช้ว่า ประทาศี ก็มี, เรียกให้เต็มว่า ทองประทากล้อง ทองประทาศี.

แม้น

สัน. แม้ เช่น แม้นมิไปช่วยจะม้วยมอด ด้วยสังข์ทองไม่ถอดรูปเงาะป่า. (สังข์ทอง).

กะชามาศ

น. ทองที่เกิดในนํ้า. (ปาเลกัว).

ทองชุบ

น. โลหะชุบทอง, ทองวิทยาศาสตร์ ก็เรียก.

ทองวิทยาศาสตร์

น. โลหะชุบทอง, ทองชุบ ก็เรียก.

รัตนากร

น. คลังเงินทอง; ทะเล. (ส.).

กัลเม็ด

[กันละ-] น. กลเม็ด, วิธีที่แยบคาย, สิ่งที่แยบคาย; แหวนที่มีก้านหัวเป็นเกลียวถอดออกจากเรือนได้ เรียกว่า แหวนกัลเม็ด, ขวดที่มีจุกเป็นเกลียวเรียกว่า ขวดกัลเม็ด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ