ค้นเจอ 819 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แก้ผ้า, เปลื้องผ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทุกูล

(แบบ) น. ผ้าอย่างดี, มักใช้ว่า ผ้าทุกูลพัสตร์. (ป., ส.).

รัชกะ

น. รชกะ, คนย้อมผ้า, คนซักผ้า. (ป., ส.).

กระโจมอก

ก. นุ่งผ้าสูงปิดอก. ว. อาการที่นุ่งผ้าสูงปิดอก ในความว่า นุ่งผ้ากระโจมอก.

ปม

น. เนื้อที่เป็นปุ่มขึ้นตามตัว, ขอดของผ้าหรือเชือก, ข้อยุ่งที่แก้ยาก.

ท้องขาว

น. เรียกผ้าที่มีส่วนกลางขาวว่า ผ้าท้องขาว เช่น ผ้าท้องขาวเชิงชายเขียน. (พงศ. เลขา), ถ้ามีส่วนกลางเขียว เรียกว่า ผ้าท้องเขียว เช่น ผ้าท้องเขียวชายกรวย. (พงศ. เลขา).

โขษม

[ขะโสม] น. ผ้าใยไหม (ผ้าลินิน), ผ้าขาว, ผ้าป่าน. (ป. โขม; ส. เกฺษาม). (แผลงมาจาก โขม).

บฏ

(แบบ) น. ผ้าทอ, ผืนผ้า; เรียกผืนผ้าที่มีรูปพระพุทธเจ้าเป็นต้นและแขวนไว้เพื่อบูชาว่า พระบฏ. (ป. ปฏ).

โพก

ก. เอาผ้าหรือสิ่งของพันหรือคลุมหัว. ว. เรียกผ้าที่ใช้พันหรือคลุมหัวว่า ผ้าโพกหัว.

หยักรั้ง

ว. อาการนุ่งผ้าถุงหรือผ้าโสร่งรั้งผ้าทางด้านข้างมาเหน็บเอวทั้ง ๒ ข้างให้ชายผ้าร่นสูงขึ้น.

วัสตร์

(แบบ) น. วัตถ์, ผ้า, เสื้อผ้า, เครื่องนุ่งห่ม. (ส. วสฺตฺร; ป. วตฺถ).

แก้ขวย,แก้เขิน

ก. กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อบรรเทาความกระดากอาย.

คลุมบรรทม,คลุมประทม,คลุมผทม

(ราชา) น. ผ้าห่มนอน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ