ค้นเจอ 116 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เมาค้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เมาดิบ

(ปาก) ก. ทำอาการเหมือนคนเมาเหล้า.

ยาเบื่อ

น. ยาพิษเป็นต้นที่กินแล้วทำให้เมาหรือตาย.

หงำ

[หฺงำ] ว. มากจนเลอะเทอะ เช่น เมาหงำ แก่หงำ.

นอง

ก. ค้างขังอยู่บนพื้น (ใช้แก่นํ้า) เช่น นํ้านองถนน นํ้านองบ้าน.

สะลึมสะลือ

ว. ครึ่งหลับครึ่งตื่นหรืองัวเงียเพราะเมาหรือง่วง เช่น พอเมาได้ที่ก็นั่งสะลึมสะลือ เมื่อคืนนอนดึก ตื่นขึ้นมาเลยสะลึมสะลือ.

หัวปักหัวปำ

ว. อาการที่หัวถลำไปข้างหน้าเพราะเมาเหล้าเมารถเป็นต้น เช่น คนเมาเดินหัวปักหัวปำ, โดยปริยายหมายความว่า โงหัวไม่ขึ้น เช่น ถูกใช้ทำงานจนหัวปักหัวปำ หลงผู้หญิงจนหัวปักหัวปำ.

เชื่อ

ก. เห็นตามด้วย, มั่นใจ, ไว้ใจ; ซื้อหรือขายโดยติดค้างไว้ ไม่ต้องชำระเงินทันที.

ตะคริว,ตะคิว

น. อาการหดตัวของกล้ามเนื้อและค้างอยู่ ทำให้เกิดการเจ็บปวด.

เริด

ก. ค้าง เช่น สร้างโบสถ์หลายปีแล้วยังเริดอยู่; ร้าง, ละเลย, เช่น ต่างคนต่างเริดกันไป.

พาณินี

น. นางละคร, นางระบำ; หญิงเมาสุรา. (ส.).

มาทนะ,มาทะ

[มาทะนะ] น. เครื่องทำให้เมา, เครื่องทำให้รื่นเริง. (ส.).

สะเงาะสะแงะ

ว. เปะปะอย่างคนเมา เช่น เดินสะเงาะสะแงะ พูดจาสะเงาะสะแงะ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ