ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ผะลาหาน] น. อาหารคือลูกไม้.
น. อาหารที่ได้มาด้วยการขอ. (ส.; ป. ภิกฺขาหาร).
(แบบ) น. อาหารควรบริโภค. (ป., ส.).
ก. เข้าร่วมในวงอย่างในวงอาหารในวงไพ่.
น. โรงสำหรับเป็นที่กินอาหารของทหาร.
ก. ต้อนรับเลี้ยงดูด้วยอาหารการกินอย่างดี.
น. อาหาร, เสบียง. (ป.; ส. ศมฺพล).
ว. มีกลิ่นเหม็นคล้ายอาหารบูด.
ก. ไม่มีจะกิน, ขาดแคลนอาหาร, มีไม่พอกิน.
[ขาทะ-] (แบบ) น. อาหารควรเคี้ยว, มักใช้เข้าคู่กับคำ โภชนียะ เป็น ขาทนียโภชนียะ หมายความว่า อาหารที่ควรเคี้ยวและอาหารที่ควรบริโภค. (ป.).
น. ตารางที่บรรจุรายการสอนว่า วันใด เวลาใด สอนวิชาใด.
ก. เบิกบาน, รื่นเริง; ทำให้รู้สึกสนุก เช่น รายการบันเทิง, บำเทิง หรือ ประเทิง ก็ว่า.