ผลการค้นหา

ค้นเจอ 2,495 รายการ

ว. อาการที่ใช้วาจาโต้เถียงกันเพราะมุ่งที่จะเอาชนะอีกฝ่ายหนึ่ง เช่น แม่ค้าเถียงกันหน้าดำหน้าแดง.

น. ผู้มีอำนาจ, ผู้ยิ่งใหญ่, เช่น เขาไม่กลัวหน้าอินทร์หน้าพรหมใด ๆ ทั้งนั้น.

ก. อาการที่กินของร้อนจัดทำให้รู้สึกว่าปากแทบพองชั่วระยะหนึ่ง.

(สำ) ก. จำทน เช่น ต้องก้มหน้าทำตามประสายาก.

(สำ) ก. ตลบตะแลง, กลับกลอก.

(สำ) ก. จำใจกลับมาแสดงตัวหรือติดต่อกับผู้ที่ตนเคยทำไม่ดี ไม่ถูกต้อง หรือไม่เหมาะสมมาก่อนอีก เช่น นี่แบกหน้ากลับมาหากู. (รามเกียรติ์ พลเสพย์).

ก. แซงตัดหน้า ในคำว่า ขับรถปาดหน้า.

(สำ) คอยออกหน้าป้องกัน เช่น รับเป็นดั้งหน้าเข้ามาแก้. (ไชยเชฐ).

(สำ) ว. กลับกลอก, ไม่ซื่อสัตย์.

ก. ตรงไปสู่จุดหมาย เช่น เขามุ่งหน้าไปโรงเรียน.

ว. อมยิ้ม.

ก. เข้าหน้า, เผชิญหน้า, (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น รอหน้าไม่ติด ไม่อยู่รอหน้า.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ