ค้นเจอ 261 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เท้าหลัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มหาราชลีลา

น. เรียกท่านั่งที่ห้อยเท้าขวาลงเท้าซ้ายงอพับขึ้นไปสอดไว้ใต้โคนขาขวา.

บท,บท,บท-,บท-

(แบบ) เท้า, รอยเท้า, เช่น จตุบท, ในบทกลอนใช้ประสมกับคำอื่น ๆ หมายความว่า เท้า คือ บทบงกช บทบงสุ์ บทมาลย์ บทรัช บทศรี บทเรศ, (ดูคำแปลที่คำนั้น ๆ). (ป. ปท).

ขี้แต้

น. ดินที่แห้งแข็งเป็นตะปุ่มตะป่ำอยู่ตามทุ่งนา มักอูดขึ้นมาจากรอยกีบเท้าวัวเท้าควาย เรียกว่า หัวขี้แต้.

ส้น

น. ส่วนท้ายของเท้า เช่น อย่าเดินลงส้น รองเท้ากัดส้น, เรียกเต็มว่า ส้นเท้า, ส่วนท้ายของบางสิ่งบางอย่าง เช่น ส้นปืน.

เขย่ง

[ขะเหฺย่ง] ก. ยืนด้วยปลายเท้า, พยุงตัวให้สูงขึ้น.

นั่งพับเพียบ

ก. นั่งพับขาทั้ง ๒ ข้าง ให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.

บทศรี

[บดทะ-] (กลอน) น. เท้า (ใช้แก่เจ้านาย).

บาทมุทรา

[บาดทะมุดทฺรา] น. รอยเท้า. (ส.).

ปลายตีน

น. ด้านปลายเท้าของผู้นอน, ตรงข้ามกับ หัวนอน.

ปัตติก

(แบบ) น. พลเดินเท้า, ทหารราบ. (ป., ส.).

ย่อง

ก. เดินอย่างใช้ปลายเท้าจดลงเบา ๆ.

รำเท้า

ก. เต้นหมุนเวียนวนไปด้วยเท้าอย่างเต้นรำของฝรั่ง, เต้นรำ ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ