ผลการค้นหา

ค้นเจอ 633 รายการ

[มานะ-] น. หญิงสาว, หญิงรุ่น. (ป., ส.).

น. กามโรค. ว. เรียกหญิงโสเภณีว่า หญิงสัญจรโรค.

[นะคอน-, หฺยิงนะคอน-] น. หญิงที่หาเลี้ยงชีพด้วยการค้าประเวณี, โสเภณี หญิงโสเภณี หญิงงามเมือง หรือ หญิงหากิน ก็ว่า, (แบบ) นครโสภิณี, หญิงนครโสภิณี.

น. เทวดารักษาพื้นที่และหนทาง.

(สำ) น. ผู้ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.

(สำ) น. ผู้หญิงที่มีสามีถึง ๓ คน, ใช้พูดตำหนิเหยียดหยามว่าเป็นหญิงไม่ดี.

น. ชายหญิงที่ได้หมั้นกันแล้ว; (กฎ) ชายและหญิงซึ่งเป็นคู่สัญญาหมั้น.

น. วนิดา, หญิง, หญิงสาว. (ส. วนิตา).

น. หญิง, หญิงสาว. (ป.; ส. วินิตา).

น. หญิงที่เป็นยอดดวงใจ.

(กฎ) ก. ร่วมกันข่มขืนกระทำชำเราหญิง.

(ปาก) น. หญิงโสเภณี.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ