ค้นเจอ 237 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เจริญศรี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วัฒกะ

[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. ว. งอกงาม, เจริญ. (ป. วฑฺฒก; ส. วรฺธก).

ประณาม

ก. น้อมไหว้ เช่น ขอประณามบาทบงสุ์พระทรงศรี. (ส. ปฺรณาม; ป. ปณาม).

ถวัลย์

[ถะหฺวัน] ก. ทรง, ครอง; เจริญ. ว. ใหญ่.

บรรเลง

[บัน-] ก. ทำเพลงด้วยเครื่องดุริยางค์ให้เป็นที่เจริญใจ.

พฤฒิ,พฤฒิ-

[พฺรึดทิ] น. ความเจริญ, ความมั่งคั่ง, ความสมบูรณ์, ความอวบ, พฤทธิ์ ก็ว่า. (ส.).

พิพัฒ

ก. เจริญแล้ว. (ป. วิวฑฺฒ; ส. วิวรฺธ).

ฟูฟ่อง

ก. กระเตื้องขึ้น, ดีขึ้น, เจริญขึ้น, ฟุ้งกระจายไปด้วยความดี, ฟ่องฟู ก็ว่า.

วิรุฬห์

ว. เจริญ, งอกงาม. (ป.; ส. วิรูฒ).

วุฒ

[วุด] ว. เจริญแล้ว; สูงอายุ. (ป. วุฑฺฒ; ส. วฺฤทฺธ).

กำด้น

น. ท้ายทอย, ส่วนที่คอกับศีรษะต่อกัน, เช่น เหมือนกดคอยอกำด้นลูกสาวศรี. (มณีพิชัย).

ก้าวหน้า

ก. เปลี่ยนแปลงของเดิมให้ดีขึ้นตามลำดับ, เจริญวัฒนาเร็วกว่าปรกติ.

ไชย,ไชย-

[ไช, ไชยะ-] ว. ดีกว่า, เจริญกว่า. (ป., ส. เชยฺย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ