ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ว. มีเงินน้อย, มีไม่มาก.
น. เอกสารที่แสดงว่าได้รับเงินเป็นการถูกต้องแล้ว.
[ปฺรัก] ว. เงิน. (ข.).
(สำ) ก. มีเงินเล็กน้อย.
น. ช่างเงิน. (ป.).
น. เงินที่ให้เป็นหนี้ไว้ด้วยความเชื่อ.
น. เงินหรือทรัพย์ที่ให้เป็นรางวัล.
ก. เอาทรัพย์หรือผลประโยชน์ของตนออกใช้ทดแทน, ใช้เงินเกินกว่าจำนวนที่เขากำหนดไว้ แล้วเรียกเอาส่วนเกินคืนไม่ได้, ชักทุนเดิม.
ก. บันทึกรายการทรัพย์สิน หนี้สิน และทุนไว้ในสมุดเมื่อเริ่มเปิดดำเนินกิจการ; ยกยอดสรุปที่ได้จากการปิดบัญชีมาเริ่มต้นใหม่; (ปาก) เปิดบัญชีเงินฝากที่ธนาคาร.
ก. นำเงินหรือทรัพย์สินเป็นทุนเพื่อประกอบธุรกิจ, โดยปริยายหมายความว่า ยอมทำสิ่งที่ยากและไม่น่าจะทำได้ เช่น เขาลงทุนโกนหัวแสดงละคร.
[ดุน-] น. ความต่างกันระหว่างปริมาณเงินที่ส่งออกนอกประเทศกับปริมาณเงินที่นำเข้ามาในประเทศ.
(ปาก) ว. หมดเงิน, ไม่มีเงินเหลือ, เช่น เขาเสียการพนันจนหมดกระเป๋า.