ค้นเจอ 226 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เกิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปรักปรำ

[ปฺรักปฺรำ] ก. กล่าวโทษหรือให้การใส่ร้ายเกินความเป็นจริง.

ล้นตลาด

ว. มากจนเกินความต้องการของตลาด เช่น สินค้าล้นตลาด.

วัยชรา

น. วัยที่ต่อจากวัยกลางคน อายุเกิน ๖๐ ปี.

อนรรฆ

[อะนัก] ว. หาค่ามิได้, เกินที่จะประมาณราคาได้. (ส. อนรฺฆ).

อำนรรฆ

[-นัก] (กลอน) ว. หาค่ามิได้, เกินที่จะประเมินราคาได้. (แผลงมาจาก อนรรฆ).

ล้ำหน้า

ว. เกินเลยไปกว่าที่ควร เช่น เขาชอบทำอะไรล้ำหน้าเพื่อนฝูงอยู่เสมอ; ที่ก้าวหน้าเกินยุคเกินสมัย เช่น ความคิดลํ้าหน้า ทำงานลํ้าหน้า.

เกินไป

ว. คำประกอบท้ายคำวิเศษณ์ เพื่อเน้นความหมาย แสดงว่าเกินกำหนด เกินพอดี เช่น กินมากเกินไป ดีเกินไป สุกเกินไป.

ชักเนื้อ

ก. เอาทรัพย์หรือผลประโยชน์ของตนออกใช้ทดแทน, ใช้เงินเกินกว่าจำนวนที่เขากำหนดไว้ แล้วเรียกเอาส่วนเกินคืนไม่ได้, ชักทุนเดิม.

สูงสุดสอย,สูงสุดเอื้อม

(สำ) ว. สูงเกินกว่าที่จะสอยหรือเอื้อมได้, โดยปริยายใช้หมายถึงหญิงสูงศักดิ์ที่ยากเกินกว่าที่คนธรรมดาสามัญจะเอามาเป็นภรรยาได้.

แก่แดด

ว. ทำเป็นผู้ใหญ่เกินอายุ (มักใช้แก่เด็ก).

ดัดจริต

[-จะหฺริด] ก. แสร้งทำกิริยาหรือวาจาให้เกินควร.

พร่ำเพรื่อ

ว. เกินขอบเขต, บ่อย ๆ ไม่เป็นกิจจะลักษณะ, เช่น พูดพร่ำเพรื่อ, เพรื่อ ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ