ค้นเจอ 408 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อรรถวิท"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิทธ,สิทธ-,สิทธ์

[สิดทะ-, สิด] น. ผู้สำเร็จ, ฤษีผู้สำเร็จ, เช่นที่พูดว่า นักสิทธ์. (ป., ส.).

สุทธ,สุทธ-,สุทธ์

ว. หมดจด, สะอาด; ล้วน, แท้. (ป.).

ควิวควัง,ควิวควั่ง,ควิวคว่าง,ควิวคว้าง

[-คฺวัง, -คฺวั่ง, -คฺว่าง, -คฺว้าง] ก. หมุนคว้างจนใจหวิว ๆ, อาการที่จิตใจรู้สึกหวาดหวิว; ใช้โดยปริยายว่า เวิ้งว้าง, กว้างใหญ่, น่ากลัว, เช่น สาครควิวคว่าง, โบราณเขียนเป็น ควิวคว่งง ก็มี เช่น สมุทรพิศารลิว ควิวคว่งง แลนา. (กำสรวล).

กัยวิกัย

[ไกยะวิไก] (แบบ) น. การซื้อและการขาย. (ป. กยวิกย).

ทวิตียะ,ทวิตียา

[ทะวิ-] (แบบ) ว. ที่ ๒. (ส.).

ทวิระ

[ทะวิ-] (แบบ) ว. สอง. (ส.).

วิมลาก

[วิมะ-] (โบ) ว. มากยิ่ง.

วิรัช

(แบบ) ว. ต่างประเทศ. (ป. วิรชฺช).

ควิว ๆ

[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).

ประวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.

วิลิศมาหรา

(ปาก) ว. หรูหรา เช่น แต่งตัววิลิศมาหรา.

ศรัท

[สะรัด] น. ฤดูสารท. (ส. ศรท; ป. สรท).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ