ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).
(แบบ) ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).
[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลำบาก. (ส.).
น. บุคคลที่นับถือศาสนา เช่น ศาสนิกชนของพระพุทธศาสนา เรียกว่า พุทธศาสนิกชน ศาสนิกชนของคริสต์ศาสนา เรียกว่า คริสต์ศาสนิกชน.
ก. กวาดตามองทั่ว ๆ เช่น เขาส่ายตามองหาคนรู้จัก.
[องคะ-] น. ผู้ทำหน้าที่ให้ความคุ้มครองป้องกัน เช่น องครักษ์นักการเมือง.
[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.
น. พญาช้าง. (ส. คช + อินฺทฺร).
ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก เชียร).
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).
น. ฐานบัวหน้ากระดานบัวควํ่าบัวหงาย.