ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เสียงพูดที่ผิดเพี้ยนไปจากปรกติ เนื่องจากมีอารมณ์ไม่พอใจแฝงอยู่.
ก. อาการที่ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างลวก ๆ โดยไม่พินิจพิเคราะห์ให้รอบคอบเสียก่อน เช่น รายงานนี้ดูคล้ายกับหลับหูหลับตาทำ; อาการที่ไม่รับรู้เหตุการณ์ใด ๆ เลย เช่น เรื่องนี้เขารู้กันทั่วบ้านทั่วเมืองแล้ว คุณมัวไปหลับหูหลับตาอยู่เสียที่ไหน; อาการที่ต้องแข็งใจหรือฝืนใจทำ เช่น แม้ว่าอาหารจะไม่อร่อยก็ต้องหลับหู หลับตากลืนเข้าไป.
(สำ) ว. ไม่รับรู้รับเห็นสิ่งใด ๆ ทั้งสิ้น.
น. ช่างหม้อ. (ป.).
ก. ตักข้าวสุกออกจากหม้อ.
(สำ) ว. ที่พูดจาตลบตะแลงเชื่อไม่ได้.
[โสฺรด] น. หู, ช่องหู. (ส. โศฺรตฺร; ป. โสต).
[โสด, โสตะ-] น. หู, ช่องหู. (ป.; ส. โศฺรตฺร).
น. บริเวณหลังใบหู.
ก. รับรู้เสียงด้วยหู.
น. เขม่าดำที่ติดก้นหม้อ, มักพูดเพี้ยนเป็น ดินหม้อ ก็มี.
[-โท] น. คนโท, หม้อนํ้า.