ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[นิด] (กลอน) ก. นิทรา, นอน.
(โบ) ก. นอน. (จารึกสยาม).
(ถิ่น-อีสาน) น. ห้องนอน.
ก. สู้ทนอดนอน.
สะลึมสะลือ ยังไม่ได้สติ เพราะเพิ่งตื่นนอน
ตื่นเช้ามาเมาขี้ตา เผลอล็อกห้องแต่ลืมหยิบกุญแจออกมา
ว. มีความหมายตีได้เป็น ๒ นัย ทั้งความหมายธรรมดาและความหมายที่ส่อไปในทางหยาบโลน (มักใช้ในปริศนาคำทาย) เช่นนอนสูงให้นอนคว่ำ นอนต่ำให้นอนหงาย.
ว. ครึ่งหลับครึ่งตื่นหรืองัวเงียเพราะเมาหรือง่วง เช่น พอเมาได้ที่ก็นั่งสะลึมสะลือ เมื่อคืนนอนดึก ตื่นขึ้นมาเลยสะลึมสะลือ.
[คฺรอก] ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงกรนของคนที่หลับ.
(ปาก) ว. ไม่เป็นท่า (ใช้แก่อาการหกล้มหรือนอนเป็นต้น) เช่น หกล้มเค้เก้ นอนเค้เก้.
ก. ทำให้เป็นเส้นบรรทัดตามแนวนอน.
ก. นอนหวาดต่อภัยหรือเป็นทุกข์หรือห่วงใย.
ก. อิดโรยเพราะหิวหรืออดนอนเป็นต้น.