ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ว. จนปัญญา, หมดทาง, หมดฝีมือ, เช่น หมอช่วยคนไข้จนสิ้นตำรา คนไข้ก็ไม่ฟื้น, หมดตำรา ก็ว่า.
ก. ค่อยหมดไป, หมดไปสิ้นไปทีละน้อย, เช่น เงินทองร่อยหรอ.
ก. สิ้นอำนาจวาสนา, หมดอำนาจ หรือ หมดวาสนาบารมี ก็ว่า; (ปาก) ตาย.
(ปาก) ก. หมดปัญญาคิด.
น. ตาที่สามารถดูอะไรเห็นได้หมด.
[พฺร่าง] ว. แวววาวพร่าไปหมด.
ว. อาการที่ทำให้เห็นพร่าไปหมด.
ก. ร้องดังอื้ออึงแซ่ไปหมด.
(สำ) ว. ราบเรียบ, หมดเสี้ยนหนาม.
น. แรง, กำลัง, เช่น หมดเรี่ยวแรง.
ว. ดัง, ดังอื้ออึงแซ่ไปหมด, ระเบ็ง ก็ว่า.
ก. ฆ่าทิ้งจนหมดบาง.