ค้นเจอ 561 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หมดสมัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิ้นตำรา

(สำ) ว. จนปัญญา, หมดทาง, หมดฝีมือ, เช่น หมอช่วยคนไข้จนสิ้นตำรา คนไข้ก็ไม่ฟื้น, หมดตำรา ก็ว่า.

ร่อยหรอ

ก. ค่อยหมดไป, หมดไปสิ้นไปทีละน้อย, เช่น เงินทองร่อยหรอ.

หมดบุญ

ก. สิ้นอำนาจวาสนา, หมดอำนาจ หรือ หมดวาสนาบารมี ก็ว่า; (ปาก) ตาย.

จนด้วยเกล้า

(ปาก) ก. หมดปัญญาคิด.

ตาทิพย์

น. ตาที่สามารถดูอะไรเห็นได้หมด.

พร่าง

[พฺร่าง] ว. แวววาวพร่าไปหมด.

พราวตา

ว. อาการที่ทำให้เห็นพร่าไปหมด.

ร้องระเบ็งเซ็งแซ่

ก. ร้องดังอื้ออึงแซ่ไปหมด.

ราบเป็นหน้ากลอง

(สำ) ว. ราบเรียบ, หมดเสี้ยนหนาม.

เรี่ยวแรง

น. แรง, กำลัง, เช่น หมดเรี่ยวแรง.

ละเบ็ง

ว. ดัง, ดังอื้ออึงแซ่ไปหมด, ระเบ็ง ก็ว่า.

ล้างบาง

ก. ฆ่าทิ้งจนหมดบาง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ