ค้นเจอ 668 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สุภาพร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กุกกุร,กุกกุร-

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

จดูร,จดูร-

[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

จตุร,จตุร-

[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).

จาตุร,จาตุร-

[จาตุระ-] (แบบ) ว. แปลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

อคาร,อคาร-

[อะคาระ-] น. อาคาร. (ป., ส.).

เจ้าค่ะ

ว. คำที่ผู้หญิงใช้ขานรับผู้ใหญ่อย่างสุภาพ.

หยาบคาย

ว. ไม่สุภาพ เช่น พูดจาหยาบคาย กิริยาหยาบคาย.

ตุรคะ

[ตุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส.).

เตรตา

[เตฺร-] น. ด้านของลูกสกาที่มี ๓ แต้ม. (ส.).

ทุรศีลธรรม

น. การกระทำผิดศีลธรรมอันดีของประชาชน. (อ. immoral).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ