ค้นเจอ 454 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิรมณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิจักขณ์,วิจักษณ์

ว. ที่รู้แจ้ง, ที่เห็นแจ้ง, ฉลาด, มีสติปัญญา, เชี่ยวชาญ, ชำนาญ. (ป. วิจกฺขณ; ส. วิจกฺษณ).

เบาราณ

(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).

วิมุตติ

[วิมุด, วิมุดติ] น. ความหลุดพ้น; ชื่อหนึ่งของพระนิพพาน. (ป.; ส. วิมุกฺติ).

เจริญสมณธรรม

ก. บำเพ็ญสมณธรรม.

คณนะ,คณนา

[คะนะนะ, คะนะ-, คันนะ-, คนนะ-] (แบบ) ก. นับ เช่น สุดที่จะคณนา, คณานับ ก็ว่า เช่น สุดคณานับ. (ป., ส.).

ลูกขุน ณ ศาลหลวง

(โบ) น. คณะข้าราชการชั้นสูงฝ่ายตุลาการ ซึ่งรวมกันเรียกว่า ลูกขุน ณ ศาลหลวง มีหน้าที่พิพากษาคดีอย่างศาลยุติธรรม แต่มิได้เป็นผู้พิจารณาคดี เพราะมีตระลาการที่จะพิจารณาคดีแล้วขอคำตัดสินจากลูกขุน ณ ศาลหลวงอีกชั้นหนึ่ง, กฎหมายตราสามดวงมักใช้ว่า ลูกขุน ณ สานหลวง.

รมณี

[รมมะนี] น. นาง, ผู้หญิง. (ป., ส.).

ปาณนาศ

น. ความตาย. (ส. ปฺราณนาศ).

ปาณวินาศ

น. ความตาย. (ส. ปฺราณวินาศ).

พาณวาร

น. เกราะ. (ส. วาณวาร).

ลูกขุน

(โบ) น. ลูกขุน ณ ศาลหลวง.

กัยวิกัย

[ไกยะวิไก] (แบบ) น. การซื้อและการขาย. (ป. กยวิกย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ