ค้นเจอ 2,020 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วงศ,วงศ-,วงศ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตระทรวง

[ตฺระซวง] (โบ) น. กระทรวง. (สามดวง).

รอม

ว. อาการที่โค้งเข้าหากันเป็นวง เช่น ควายเขารอม, ลอม ก็ว่า.

เสสรวง

[-สวง] ก. บน, บูชา, เซ่น, สรวงเส ก็ใช้.

หลังบ้าน

(ปาก) น. ภรรยาของผู้มีอำนาจในวงราชการบ้านเมือง.

กราบ

[กฺราบ] (โบ) ว. ตราบ เช่น กราบเท่ากัลปาวสาน. (พงศ. อยุธยา).

ปาส

[ปาสะ, ปาด] (แบบ) น. บาศ, บ่วง. (ป.; ส. ปาศ).

ศรวณะ,ศระวณะ,สาวนะ,สาวนะ

[สะระวะนะ, สาวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก. (ส.).

สาวนะ,สาวนะ,ศรวณะ,ศระวณะ

[สาวะนะ, สะระวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก.

รำมะนา

น. กลองขึงหนังหน้าเดียว รูปกลมแป้น มี ๒ ชนิด ชนิดที่ใช้กับวงลำตัดมีขนาดใหญ่กว่าที่ใช้กับวงมโหรี.

กอด

ก. โอบไว้ในวงแขน, โดยปริยายหมายถึงอาการที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น.

สูรยพิมพ์

น. ดวงหรือวงตะวัน, สุริยมณฑล หรือ สูรยมณฑล ก็ว่า.

สูรยมณฑล

น. ดวงหรือวงตะวัน, สุริยมณฑล หรือ สูรยพิมพ์ ก็ว่า. (ส.; ป. สุริยมณฺฑล).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ