ค้นเจอ 284 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ล้ำค่า,มีค่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อรรฆ

[อัก] น. ค่า, ราคา. (ส. อรฺฆ; ป. อคฺฆ).

กากณึก

[กากะหฺนึก] น. ทรัพย์มีค่าเท่าค่าแห่งชิ้นเนื้อพอกาพาไปได้; ชื่อมาตราเงินอย่างตํ่าที่สุด. (ป. กากณิกา).

เซ้ง

(ปาก) ก. โอนสิทธิหรือกิจการไปให้อีกคนหนึ่งโดยได้ค่าตอบแทน, รับโอนสิทธิหรือกิจการจากอีกคนหนึ่งโดยต้องเสียค่าตอบแทน เรียกว่า รับเซ้ง. (จ.).

เทอม

[เทิม] น. ระยะเวลาที่กำหนดไว้เป็นตอน ๆ, ภาคเรียน, เรียกค่าเล่าเรียนที่เก็บในภาคเรียนหนึ่ง ๆ ว่า ค่าเทอม. (อ. term).

รับจ้าง

ก. รับทำงานเพื่อค่าจ้าง เช่น รับจ้างทำงานบ้าน. ว. ที่รับทำงานเพื่อค่าจ้าง เช่น ทหารรับจ้าง มือปืนรับจ้าง.

ฟางลอย

น. นาป่าที่เจ้าของได้เสียค่านาตามเนื้อที่ที่ได้ปลูกข้าว เรียกว่า นาฟางลอย, ผิดกับนาคู่โค ซึ่งต้องเสียค่านาเต็มตามโฉนด.

กระเป๋า

(ปาก) น. พนักงานเก็บค่าโดยสารรถหรือเรือประจำทาง.

ขี้เรื้อน

น. เรื้อน. (ปาก) ว. ไม่มีคุณค่า เช่น คนขี้เรื้อน ของขี้เรื้อน.

เท่ากับ

น. ชื่อเครื่องหมายรูปดังนี้ = หมายความว่า มีค่าเสมอกัน. สัน. คือ.

ประเมิน

ก. กะประมาณค่าหรือราคาเท่าที่ควรจะเป็น เช่น ประเมินราคา.

พินัย

น. เงินค่าปรับเป็นภาคหลวง. (ป., ส. วินย).

ย่ำต๊อก

ก. เดินย่ำไปเรื่อย ๆ เพราะไม่มีรถหรือค่ารถเป็นต้น.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ