ค้นเจอ 402 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รูทวาร,ทวารหนัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หนักหัวกบาล

(ปาก) ว. เป็นภาระของ, เป็นเรื่องของ, เช่น ฉันจะไปที่ไหน ก็ไม่เห็นจะหนักหัวกบาลใคร, หนักกบาล หนักกบาลหัว หนักกะลาหัว หรือ หนักหัว ก็ว่า.

วรูถะ

[วะรูถะ] (แบบ) น. การป้องกัน, ที่ป้องกัน, ที่พัก; เครื่องป้องกัน; เกราะ, โล่. (ส.).

ศิษย์มีครู

(สำ) น. คนเก่งที่มีครูเก่ง.

เจาะ

ก. ทำให้เป็นช่องเป็นรู.

ชะช่อง

น. ช่อง, รูที่ผ่านได้, โอกาส, ทาง.

รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม

(สำ) ก. เรียนรู้ไว้ไม่หนักเรี่ยวหนักแรงหรือเสียหายอะไร.

หูรูด

น. รูที่ร้อยเชือกสำหรับชักปากถุงเป็นต้นให้ติดกัน; ปากช่องทวารหนักที่กล้ามเนื้อรัดตัวเข้ามาคล้ายปากถุงที่รูด, โดยปริยายเรียกผู้ที่พูดพล่าม พูดพล่อย หรือพูดโดยไม่ยั้งคิดเสียก่อนว่าอะไรควรพูดหรือไม่ควรพูด ว่า ปากไม่มีหูรูด.

กระหน่ำ

ว. ซํ้า ๆ ลงอย่างหนัก.

ขบคิด

ก. คิดตรึกตรองอย่างหนัก.

แย่แต้

ว. หนักจนต้องย่อลง.

ดาก

น. ปลายลำไส้ใหญ่ที่ทวารหนัก; ไม้สำหรับอุดก้นตะบันหรือสิ่งอื่นที่มีรูปร่างอย่างนั้น เช่น ดากตะบัน ดากพลุ, ไม้ลิ่มที่ตอกขั้วลูกขนุนที่ตัดมาแล้ว เชื่อว่าทำให้สุกเร็วขึ้น.

ครุก,ครุก-

[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ