ผลการค้นหา

ค้นเจอ 832 รายการ

น. ใจ, อารมณ์ทางใจ, (ปาก) กะจิตกะใจ.

ก. ไม่อยากจะให้ผู้อื่นรู้สึกลำบากเดือดร้อนรำคาญใจ.

อ. คำที่เปล่งออกมาด้วยความสงสารหรือรำคาญใจเป็นต้น. (ตัดมาจาก พุทโธ่).

ว. มีใจที่อบรมมาดี, มีใจใฝ่ในทางดี.

ว. ว่าง, เปลี่ยวใจ, เปล่าใจ, ใจหาย.

ว. ผูกใจ, ชวนใจ, จับใจ. (ส.).

ว. อึดอัดใจเต็มทน.

ว. ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว.

(สำ) น. ถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน เช่น ต่างก็มีมิตรจิตมิตรใจต่อกัน.

ก. รู้ซึ้งอยู่ในใจของตน เช่น รู้อยู่แก่ใจว่าเพื่อนเป็นคนโกงแล้วยังคบกันอยู่ได้.

ว. หนำใจ, สะใจ, (มักใช้ในความประชดหรือแดกดัน) เช่น บอกแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับเขา โดนเขาด่ามา สาแก่ใจไหมล่ะ วันนี้เงินเดือนออก ต้องจ่ายให้สาแก่ใจ.

ก. กระดากใจ.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ