ผลการค้นหา

รอยอินทร์* *รอยอินทร์ *รอยอินทร์*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 223 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รอยอินทร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไตรทศ

[-ทด] น. เทวดา ๓๓ องค์ ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ไม่แยกว่าใครเป็นใคร หมายถึง พระอินทร์และบริวารพระอินทร์อีก ๓๒ องค์, ตรีทศ ก็ว่า.

หยัก,หยัก ๆ

ก. เฉือนหรือควั่นให้เป็นรอยคอด, ทำให้เป็นรอยเป็นแง่, เช่น หยักไม้. น. รอยควั่น, รอยคอด, เช่น ควั่นหัวเสาให้เป็นหยัก บากไม้ให้เป็นหยัก. ว. คด ๆ งอ ๆ เช่น เขียนเส้นหยัก ๆ.

ช้ำ

ว. น่วมระบมเพราะถูกกระทบกระแทกอย่างแรงหรือบ่อย ๆ เช่น มะม่วงชํ้า, เป็นรอยจํ้า ๆ อย่างรอยฟกชํ้าดำเขียว.

พื้นที่หน้าตัด

น. พื้นที่ตรงรอยตัดของแท่งวัตถุ.

วลัญช์

[วะลัน] (แบบ) น. รอย, เครื่องหมาย; ทาง; การใช้สอย. (ป.).

เทพบดี

[เทบบอดี] น. เจ้าแห่งเทวดา, พระอินทร์. (ส.).

มัฆวา,มัฆวาน

น. พระอินทร์. (ป. มฆวา, มฆวนฺตุ; ส. มฆวนฺ).

วาสพ

[วาสบ] น. พระอินทร์. (ส., ป. วาสว).

สุชัมบดี

น. ชื่อพระอินทร์. (ป. สุชมฺปติ ว่า ผัวของนางสุชาดา).

ปากกริว

น. รอยปากไม้คล้ายปากกบ แต่มีรอยผ่ามุมฉากไม่ตลอดเหมือนปากกบ ผ่าแค่หมดลวดเท่านั้น.

ดิลก

[ดิหฺลก] น. รอยแต้มหรือเจิมที่หน้าผากเพื่อเป็นมงคล, เลิศ, ยอด, เฉลิม. (ป., ส. ติลก ว่า ไฝ, รอยตกกระที่ผิวหนัง).

ไพชยนต์

[-ชะยน] น. ชื่อรถและวิมานของพระอินทร์; ปราสาททั่วไปของหลวง; ธงของพระอินทร์. (ส. ไวชยนฺต, ไวชยนฺตี; ป. เวชยนฺต).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด