ค้นเจอ 573 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รส.บ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กม

(โบ) ก. กุม เช่น เกลือกเจ้าแม่มาคิดคม ครุบคั้นกินกม บไว้บวางตัวตู. (เสือโค).

ขยุบ,ขยุบขยิบ

[ขะหฺยุบ, -ขะหฺยิบ] ว. กระดุบ ๆ, เต้นดุบ ๆ อย่างเนื้อเต้น.

กลมกล่อม

ว. ที่เข้ากันพอดี (ใช้แก่รสหรือเสียง).

กาวาง

น. ชื่อมะปรางพันธุ์หนึ่ง รสเปรี้ยวจัด.

แกงจืด

น. กับข้าวที่ปรุงเป็นนํ้า รสไม่เผ็ด.

รสชาติ

[รดชาด] น. รส เช่น แกงนี้ไม่มีรสชาติเลย

คำนาม

รส มาจากภาษาบาลีสันสกฤต เป็นคำนาม หมายถึง สิ่งที่รู้ได้ด้วยลิ้น เช่น เปรี้ยว หวาน เค็ม ฝาด ขม

ขึ้นไม้ขึ้นมือ

ก. ชี้หน้าในเวลาโกรธ เช่น มาขึ้นไม้ขึ้นมืออยู่หรบหรบ. (ขุนช้างขุนแผน).

เศวติภ,เศวตีภ,เศวเตภ

[สะเหฺวติบ, -ตีบ, -เตบ] น. ช้างเผือก. (ส. เศฺวเตภ).

ลิ้ม

ก. ชิม, ลองรสดูด้วยลิ้น, โดยปริยายหมายถึงลักษณะอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ลิ้มรสความลำบาก.

ปริเทพ,ปริเทพน์

[ปะริเทบ] น. ปริเทวะ.

เอิบ

ก. ซึมเข้าไป, ซาบเข้าไป.

เข้ม

ว. แรงกล้า เช่น รสเข้ม เหล้าเข้ม; แก่, จัด, (มักใช้แก่สีและรส) เช่น สีเข้ม.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ