ค้นเจอ 188 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รวิศชา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฌาปน,ฌาปน-

[ชาปะนะ-] น. การเผาศพ, การปลงศพ. (ป.).

บัพชา

[บับพะชา] น. บรรพชา, การบวช. (ป. ปพฺพชฺชา).

ประชาบดี

น. เจ้าแห่งสรรพสัตว์. (ส. ปฺรชาปติ).

มัชชาระ

[มัดชาระ] น. แมว. (ป.; ส. มารฺชาร).

วณิชชา

[วะนิดชา] น. การค้าขาย. (ป.; ส. วณิชฺยา).

ทุรัถยา

[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).

วิศางค์

น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).

อุปัชฌายวัตร

[อุปัดชายะวัด, อุบปัดชายะวัด] น. กิจที่สัทธิงวิหาริกจะต้องปฏิบัติต่ออุปัชฌาย์ของตน. (ป. อุปชฺฌายวตฺต).

ศรวณะ,ศระวณะ,สาวนะ,สาวนะ

[สะระวะนะ, สาวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก. (ส.).

สาวนะ,สาวนะ,ศรวณะ,ศระวณะ

[สาวะนะ, สะระวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก.

ประชา

น. หมู่คน เช่น ปวงประชา. (ส.; ป. ปชา).

กามน

[กา-มน] ว. เต็มไปด้วยกาม เช่น ฤๅโฉมพระศรีศริ อภิลาศกามน. (สุธน). (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ