ค้นหา "รพะ" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 808 รายการ

[ราบพะนาสูน] (กลอน) น. ยักษ์. (ส. ราวณ + อสุร).

[พะรด, พะระตะ-, พะรดตะ-] น. ผู้เต้นรำ, ผู้แสดงละคร. (ส.).

[อุสุพะราด, อุสุบพะราด] น. พญาวัว.

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).

[จาตุระ-] (แบบ) ว. แปลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

[อะคาระ-] น. อาคาร. (ป., ส.).

[บุระพะ-, บุบพะ-] ว. บุพ. (ส. ปูรฺว; ป. ปุพฺพ).

[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ