ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สับปฺระยุด] ก. รบพุ่งชิงชัยกัน.
น. อาวุธ, เครื่องรบ. (ป., ส.).
ก. รบ เช่น นักเลงเขาไม่หาญราญนักเลง.
น. ทหารหรือตำรวจในกลุ่มที่ได้คัดเลือกเป็นพิเศษ เพื่อฝึกการต่อสู้ประชิดตัว การโจมตีโฉบฉวย จู่โจม และยุทธวิธีข่มขวัญอื่น ๆ, หน่วยรบเฉพาะกิจ. (อ. commando).
น. แม่ทัพผู้มีความสามารถในการรบ.
ก. ชวนขันสู้ เช่น ท้าพนัน ท้ารบ.
[-ทะ-] น. พลรบ, ทหาร. (ป., ส.).
น. คูที่ขุดกำบังตัวในเวลารบ.
[อุปัดทะรบ, อุบปัดทะรบ] ว. อุปัทวะ. (ส. อุปทฺรว; ป. อุปทฺทว).
[-รบ] น. ความเคารพ, ความนับถือ. (ป. คารว).
[-คด] น. ช้างที่ผูกเครื่องรบเข้าระวางทัพ.