ค้นหา "มนท" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 251 รายการ

[มน, มนละ-] น. ความมัวหมอง, ความสกปรก, ความไม่บริสุทธิ์; สนิม, เหงื่อไคล. ว. มัวหมอง, สกปรก, ไม่บริสุทธิ์. (ป., ส.).

น. ปกเสื้อแบบติดคอ ปลายปกมน

[มนทะนะ] น. เครื่องประดับ, อาภรณ์; การแต่ง. (ป., ส.).

[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).

น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).

[ปฺรางปฺรา] (กลอน) ตัดมาจาก ปรางค์ปราสาท.

น. พระศิวะหรือพระรุทระ.

[มนทิระ, มนเทียน] (โบ) น. มนเทียร. (ป., ส. มนฺทิร).

น. “พระผู้มีนกยูงเป็นอาสนะ” หมายถึง พระขันทกุมารหรือพระสกันทกุมาร เพราะพระขันทกุมารทรงมีนกยูงเป็นพาหนะ.

[ปะ-] น. ประสาท. (ป.; ส. ปฺรสาท).

น. เหงื่อ, เหงื่อไคล. (ป.; ส. เสฺวท).

[-บาด] น. หม้อนํ้า. (ส. อุท + ปาตฺร).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ