ค้นเจอ 8,014 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พ.ว.จ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จดุรงค์

[จะดุรง] (แบบ) ว. องค์ ๔. (ป. จตุร + องฺค).

ตระโมจ

[ตฺระโหฺมด] ว. ว้าเหว่, เปลี่ยวใจ, โดดเดี่ยว. (ข. สฺรโมจ).

เฮง

(ปาก) ว. โชคดี, เคราะห์ดี. (จ. เฮง ว่า โชคดี).

พณ,ฯพณฯ

[พะนะท่าน] น. คำนำหน้าชื่อหรือตำแหน่งข้าราชการผู้ใหญ่ชั้นรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต เป็นต้น. (ย่อมาจากคำ พณหัว พณหัวเจ้า พณหัวเจ้าท่าน).

จตุรเวท,จตุรเพท

[จะตุระเวด, จะตุระเพด] น. ชื่อคัมภีร์พระเวท ๔ คัมภีร์ของศาสนาพราหมณ์ในยุคพระเวท คือ ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท และอถรรพเวทหรืออาถรรพเวท. (ดู เวท, เวท-).

จังกวด

น. จะกวด. (พจน. ๒๔๙๓). (ข. ตฺรกวต).

ตริว

[ตฺริว] น. เต่า, กริว หรือ จริว ก็ว่า. (พจน. ๒๔๙๓).

ธัญดัจ

น. เปลือกข้าว, แกลบ. (ป. ธญฺตจ; ส. ธานฺยตฺวจ).

ก้อง

น. บรรณาการ ในคำว่า จิ้มก้อง. (จ.).

เกี้ยว

น. คานหามของจีนชนิดหนึ่ง. (จ.).

เกี๊ยะ

น. เกือกไม้แบบจีน. (จ.).

แฉโพย

ก. เปิดเผยข้อที่ปิดบังหรือความลับ. (จ.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ