ตัวกรองผลการค้นหา
กินปลิง
หมายถึงน. นกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
ช้อนนาง
หมายถึงน. ต้นรางจืด. (พจน. ๒๔๙๓).
ผกเรือก
หมายถึงน. ต้นไทร. (พจน. ๒๔๙๓).
ภังคี
หมายถึงน. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
ปัจจามิตร
หมายถึงน. ข้าศึก, ศัตรู. (ส. ปจฺจามิตฺร; ป. ปจฺจามิตฺต).
รักดป
หมายถึง[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).
ประจุบัน
หมายถึงน. ปัจจุบัน. (ป. ปจฺจุปฺปนฺน; ส. ปฺรตฺยุตฺปนฺน).
กบ
หมายถึงน. เรียกคำหรือพยางค์ที่มีตัว บ ป พ ฟ ภ สะกด ว่า แม่กบ หรือ มาตรากบ.
บุพวิเทหทวีป
หมายถึงน. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.
กฏิ
หมายถึง(แบบ) น. สะเอว. (ป.).
กเรณุกา
หมายถึง(แบบ) น. ช้างพัง. (ป.).
กุสุมา
หมายถึง(แบบ) น. ดอกไม้. (ป.).