ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. โกงกินทรัพย์สมบัติของชาติ.
(โบ) น. คำเรียกพระสนมเอกครั้งโบราณ, เขียนว่า แม่ยั่วเมือง หรือ แม่หยั่วเมือง ก็มี.
(ปาก) น. ผู้เป็นใหญ่ในการปกครองบ้านเมือง.
ก. เรียกเรือนที่มีฝาเอาไม้ไผ่ซีกสอดขัดกับลูกตั้งว่า เรือนฝาขัดแตะ.
[นะคะ-] น. จอมนคร, เจ้าเมือง, เมืองใหญ่. (ส. นคร + อินฺทฺร).
น. เจ้าเมือง; (กลอน) เมืองใหญ่. (ส. ปุรินฺทฺร; ป. ปุรินฺท).
น. สถานีอนามัยในเขตเมือง ได้แก่ เขตเทศบาล สุขาภิบาล กรุงเทพมหานคร และที่ตั้งเป็นเมืองพิเศษ.
(สำ) ก. เลี้ยงดูมาตั้งแต่ยังเป็นทารก.
[-โหฺล] น. ขวดปากกว้างมีฝา, โหล ก็เรียก.
ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.
ว. มันจนมีน้ำมันเยิ้มหรือลอยเป็นฝาขึ้นมา.
น. มุขที่ยื่นออกมาจากตัวอาคาร ไม่มีฝากั้น.