ค้นเจอ 318 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผักปูลิง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปูติลดา

น. กระพังโหม. (ป. ปูติลตา).

กาด

น. ชื่อไม้ล้มลุกหลายชนิดหลายสกุล บางชนิดใช้ใบ บางชนิดใช้หัวเป็นผัก เช่น ผักกาดกวางตุ้ง (Brassica chinensis Jusl.) ผักกาดขม หรือ ผักกาดเขียว (B. juncea Czern. et Coss.) ผักกาดขาว หรือ แป๊ะช่าย (B. chinensis Jusl. var. pekinensis Rupr.) ผักกาดหัว หรือ ไช้เท้า (Raphanus sativus L.) ในวงศ์ Cruciferae, ผักกาดหอม (Lactuca sativa L.) ในวงศ์ Compositae, ผักเหล่านี้เป็นพรรณไม้ที่นำเข้ามาปลูกเพื่อเป็นอาหาร.

พลีมุข

[พะลี-] น. ลิง. (ส. พลีมุข ว่า หน้าย่น).

พานร

[พานอน] น. ลิง. (ป., ส. วานร).

ปูจ๋า

น. ชื่อกับข้าวอย่างหนึ่ง เอาเนื้อปูผสมเครื่องกับไข่แล้วใส่กระดองปูนึ่งหรือทอด.

ขนมผักกาด,ขนมหัวผักกาด

น. ของคาวชนิดหนึ่งทำด้วยแป้งผสมหัวผักกาด นึ่งให้สุก แล้วผัดกับถั่วงอก ผักกุยช่าย.

โขม

น. ผักโขม. [ดู ขม ๒ (๑)].

ไช้เท้า

น. ผักกาดหัว. (ดู กาด ๑).

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).

ศาก,ศาก-,ศากะ

[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).

ศากภักษ์

น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).

โพรก

[โพฺรก] ว. ไม่แน่น, มีเนื้อไม่แน่น, เช่น ปูโพรก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ