ค้นเจอ 6,028 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ป.ด."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สุเมธ

[-เมด] น. คนมีปัญญาดี, นักปราชญ์. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.

จิตร,จิตร,จิตร-,จิตร-

[จิด, จิดตฺระ-] น. การวาดเขียน, การระบายสี, ลวดลาย. ว. งดงาม, สดใส, ที่เขียนงดงาม. (ป., ส.).

เดช,เดชะ

[เดด] (แบบ) น. อำนาจ; ความร้อน, ไฟ. (ป. เตช; ส. เตชสฺ).

ทุกขนิโรธ

[ทุกขะนิโรด] น. ความดับทุกข์, เป็นชื่อของอริยสัจข้อที่ ๓. (ป.).

ประกฤต

[-กฺริด] (แบบ) ก. ทำ, ทำมาก. (ส. ปฺรกฺฤต; ป. ปกต).

ปรากฏ

[ปฺรากด] ก. สำแดงออกมาให้เห็น. (ส. ปฺรกฏ; ป. ปากฏ).

ปิตุจฉา

[-ตุด-] น. อา (ผู้หญิง), ป้า (ญาติฝ่ายพ่อ). (ป.).

ผริต,ผริต-

[ผะหฺริด, ผะริตะ-] ก. แผ่ไป, ซ่านไป. (ป.).

พิกสิต

[พิกะสิด] ก. วิกสิต, บาน, แย้ม, คลี่. (ป., ส. วิกสิต).

เวหายส

[-หายด] น. อากาศ, ฟ้า. (ป., ส. วิหายส).

อัตเหตุ

[-เหด] ว. เพราะตนเป็นเหตุ; เห็นแก่ตัว. (ป. อตฺตเหตุ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ